Heerlijkheid

Oh hoe heerlijk die blauwe lucht.

En kijk eens naar de knoppen van de clematis armandii.

Dat belooft wat!

Het bubbeltjesplastic hielp 'm de winter door:) U weet wel, die twee nachten vorst van een poosje terug...

Ik hoop echt dat het hierbij blijft. Want ik zie uit naar de lente.

Zag tot mijn grote verbazing gewoon olijven in de boom. Is een zoekplaatje.

Echte! 

En ik zag ook deze twee duiven in onze boom.

Dat moeten dan wel tortelduiven zijn. Ik ben geen duivenkenner maar turend naar een foto op internet denk ik dat het Turkse tortelduiven zijn. Dat maakt het meteen een stuk leuker. Turkse tortelduiven. Kom maar door met die lente.

Zie ze nou lekker zitten.

Tijd voor de tuin en een recept

Ik mis die sneeuw voor geen meter! Mijn geweldige helichrysum leeft namelijk nog steeds. Het is een eenjarige en overleefde tot nu toe geen enkele winter. 

Hij staat in de houten bak voor het huis waar echt geen zon komt. Samen met de maagdenpalm (die trouwens wel wintergroen is) bezorgt deze bak mij altijd een glimlach. De narcisjes en blauwe druifjes komen ook al op. Hoe heerlijk.

Hopelijk overleeft ie de nachtvorst waar we deze week last van hebben en dan mag wat mij betreft de lente beginnen.

Een klein gedeelte van mijn moestuin groeit deze winter gewoon door. Dit is de andijvie (tussen het afgevallen blad van de boom).

En mijn kropsla 'Wonder der vier jaargetijden' is een soort boompje geworden.

Net zoals de Toscaanse palmkool, ook bekend onder de naam cavalo nero.

Die heerlijk smaakt met gebakken kikkerwerten en ui gekruid in 'ras el hanout'. Het recept komt uit Natajsa Boudewijns boek 'Green Delicious' en is eveneens de naam van haar website. Hieronder mijn variant op haar recept:

Als je het recept wilt printen, moet je het even opslaan en dan als A4'tje uitprinten. Binnenkort meer!

I

Groei en bloei in oktober

Er bloeit nog best veel in de tuin bij de rode brievenbus in oktober. 

Spontane creatie bij de schuifpui. Dahlia's en scharnierbloemen. De grote bladeren links zijn van de stokroos. Hij maakt nu zijn bladeren en volgende zomer gaat hij bloeien. Rechts op de voorgrond zegekruid. Dit kom ik overal in de tuin tegen. Waarschijnlijk een keer een stronk zegekruid met rijpe zaadjes op de composthoop gegooid. Dom, dom, dom...

In de border-to-be aan de voorkant van het huis bloeit een goudsbloem. Zo leuk om te zien dat in een hoop wit zand toch van alles groeit. Check de schoenlappersplant achter de goudsbloem. Die komt uit de zijtuin en is zeer waarschijnlijk meeverhuisd met een schep zand afkomstig uit de verbouwing. 

Deze zonnebloemetjes hebben te lang in een zaaibakje gestaan. Ik wilde ze eigenlijk weggooien half augustus. Ze zagen er zo slungelig, uitgedroogd en sprieterig uit dat ik ze weinig kans gaf. Zo zie je maar weer dat je ze altijd in de grond moet zetten. In oktober ben je er dan blij mee. Zeer blij!

Och, mijn dahlia. Of eigenlijk Simones dahlia. Toen mijn liefste Moon vorige zomer overleed, bloeide deze bloem zo mooi. Zo overdadig. Zo troostend. Het werd Simones dahlia. Nu, half oktober, bloeit hij nog steeds. En tovert hij een glimlach op mijn gezicht omdat elke keer als ik de bloem zie aan Simone denk. 

Geranium Ann Folkard. Ook een glimlach, maar dan omdat ie zo absurd lang bloeit. En een beetje omdat ie naar mijn man heet. Volkert. Wij noemen deze plant dan ook gewoon Ann Volkert. 

Dit bodembedekkend ensemble maakt me iedere keer blij als ik er langs loop. Het grijsgroen van de helichrysum petoliare met het paarsbruin van het kruipend zenegroen is een zeer fijne combinatie.

Ah! Daar is ie eindelijk. De atalanta. We verwachten hem al een poosje maar de eerste spotten we pas op 6 oktober. 

De oplettende kijker heeft misschien gezien dat ik onze openslaande tuindeuren azuurblauw heb geverfd. We zijn er nog niet over uit. De naam van de verf is mooier dan de kleur. En daarbij komt dat mijn man het eigenlijk niks vindt. Ik ga nog één poging doen met hemelsblauw en anders wordt het gewoon wit.

Huh? Een roze gemêleerd slaapmutsje. 

Deze oranje heb ik zelf gezaaid. Leuk hoor dat ze door blijven bloeien. Echt een aanrader!

Septembertuin in oktober

Eerst nog wat septemberfoto's. Dat had ik immers beloofd. En beloofd is beloofd daar houd ik me bij, mijn woord is zo goed als een olifantsei. (uit: Slurfje past op het ei van Dr. Seuss).

Zicht naar rechts vanaf de tuintafel.

 

Zicht vanaf de koude bak richting de buren. Check de enorme bos helianthus Lemon Queen linksboven. 

Daar kan geen bos bloemen tegenop.

Ook een fijn bosje.

Ah, september. Ik 'maai' vaak eerst met mijn handen voor me uit zodat ik geen spinnenweb in mijn gezicht krijg. Dat blijft toch altijd een naar gevoel, die draden tegen je gezicht. Maar bij deze kunstwerkjes blijf ik altijd even staan kijken.

En in september gaan de asters bloeien.

Eerst zijn de kopjes nog dicht maar zodra ze open gaan, worden het ware vlinderlokkers. Net als de verbena bonairiensis.

Koolwitje op verbena.

Gehakkelde aurelia op verbena (is er dan ook een 'gewone' aurelia, vroeg mijn man onlangs.) Een ongehakkelde zeg maar? Iemand die mij antwoord kan geven op deze vraag?

En ze houden ook van scabiosa. Het schurftkruid, weet u nog wel. 

In september wordt eveneens de heg gesnoeid. Dit had in juni eigenlijk ook gemoeten maar toen had ik geen zin. En ik hoopte stiekem dat ik het wel zou redden met één keer snoeien per jaar. Helaas. Ik had namelijk geen rekening gehouden met één van onze achterbuurmannen van bijna twee meter die altijd met zijn fiets langs onze heg moet. Hij kwam aan de deur vragen of ik binnenkort nog van plan was om de heg te snoeien. Oeps. En hij had gelijk hoor. De heg was enorm gegroeid deze warme zomer. Volgend jaar maar weer een rondje doen in juni en september. 

En dan nu de spectaculaire na-foto. Ineens zien we weer dat de achterbuurman (niet die van twee meter, maar een andere:) twee dakramen heeft onder zijn dakkapel. En dat er nog een boom staat voor de enorm grote boom in het midden. Die boom is trouwens reusachtig. In grootte maar ook in schoonheid. Fijn detail is dat we precies op deze boom  uitkijken vanaf de keukentafel in de aanbouw. Daar is over nagedacht!

Wie is toch die vrouw die maar één keer per jaar de heg snoeit? Schande!

Pffff. Ik probeer al weken op mijn blog te komen, zonder succes. Ik kon gewoon niet inloggen. Maar vandaag is 'my lucky day'. Heeft het toch zin om een mail te sturen naar de vrienden van 'blogger'. Heel fijn. Alleen is het nu half twaalf en moet ik naar bed. Ik ga snel foto's plaatsen van mijn septembertuin. Hij is mooi!

Gladiolus Callianthus Murielae

beter bekend als de Abessijnse gladiool

Patisson Patty Pan

Deze geweldige gele ufo is familie van de courgette. Om precies te zijn is het een 'patisson Patty Pan'. Ik vind 'm erg geslaagd. Na het fotograferen, verdween hij direct in de koekenpan want ik las gisteren een recept in de Buitenleven van april/mei 2013 (lang leve de bibliotheek!).

Past goed bij mijn tafelkleed van Flying Tiger.

Het was echt een heerlijk ontbijt voor Volkert en mij samen. Ik had geen stengeluitjes maar nog wel een halve prei. Ik krijg echt steeds meer lol in koken op deze manier. Hoe vers wil je 't hebben...

De tuin in augustus. Let wel: deze foto is genomen voor de hoosbui van maandagavond 5 augustus. Zucht, ik vind regen fijn maar het hoeft echt niet in één keer tegelijk uit de lucht te vallen. De stokreus is omgewaaid. Met wat duw, bind en stampwerk (rondom de wortels goed aanstampen) èn een stevige bezemsteel ter ondersteuning staat hij weer fier rechtop. 

De andere planten hadden het ook zwaar maar hielden moedig stand. Mijn duizendknopen en kogeldistels hingen ietwat schuin maar vandaag staan ze weer lekker te wuiven. 

De zonnehoed wuift dan weer niet...maar maakt heel veel goed door gewoonweg mooi te zijn. Vorig jaar heb ik ze niet zo mooi en groot gezien. Blijkbaar heeft de plant de afgelopen drie jaar nodig gehad om te settelen.

In de Amersfoortborder. 

Mooi toch!

Scabiosa Black Knight. Of in het Nederlands: Schurftkruid de 'Zwarte ridder'. Ik prefereer scabiosa. 

Kruipend zenegroen. De roodbladige variant. Grappig hoor die plantennamen. Dit plantje heb ik overgehouden aan de vorige tuineigenaar. Die had alleen maar rotsplanten in de tuin. Deze combineert heel mooi met mijn andere planten en mocht blijven. Het is een goede bodembedekker. Links bovenaan wat onkruid en een gezellige prikneus in wording. 

Liatris spicata. Ik hou van deze borstelige vriend. 

De basilicum doet het goed in deze temperaturen en is veel steviger dan de basilicum die in de keuken staat. Toch zijn beide planten van de Lidl. Eén staat er altijd binnen en blijft in z'n pot. De ander hebben Mees en ik helemaal uit elkaar gehaald (stengel voor stengel) en daarna in de moestuin geplant. Ik heb ook nog zelf gezaaid en die kan binnenkort de tuin in.

Dagpauwoog gesignaleerd en gefotografeerd door Juul! Die zien we niet veel in de tuin bij de rode brievenbus. Moet toch eens uitzoeken wat voor waardplant ie nodig heeft. 

 

Julia maakte ook deze foto. Het is een leeuwenbekje. Fijne kleur geel! 

En ik sluit af met een bosje bloemen. Dahlia, duizendknoop en wat helianthus Lemon Queen. Die bloeit sinds afgelopen week ook. Kleine gele zonnetjes waar ik zeer blij van word.