Ik prijs mijzelf gelukkig op de dagen dat ik met mijn schep en riek op mijn kaplaarzen de tuin in vertrek en uren mijn gang kan gaan. Al die aarde die nog beplant kan worden, maakt mij blij. Regelmatig sta ik middenin de tuin stil en zucht: heerlijk!
De foto is gemaakt op 7 april en vandaag is het 21 mei. Wat een verschil. Ik zie nog maar een beetje zwarte grond hier en daar en de tuin staat op exploderen! Mijn hoofd staat ook op exploderen. Zoveel dingen die ik nog wil doen en vandaag kwam ik daar eindelijk weer aan toe. Na een goedgevulde feestweek - onze kinderen zijn nu 7 jaar- vertrok ik vanochtend de tuin in. Op slippers deze keer.
Eerst maak ik een rondje door de hele tuin en daarna probeer ik systematisch mijn plannen uit te voeren. Dit lukt niet altijd want ik raak vaak ernstig afgeleid door andere tuinklussen. Vandaag ging het goed. Ik maakte de tomatenkas af, ik legde de sperziebonen op hun plek bij de wigwam (5 stuks per staak, zo'n 3 cm diep) en monteerde bloembakken aan haken die ik al anderhalfjaar bewaar en daar hangen nu de overgebleven aardbeienplanten in.
En nu maar hopen dat de schutting snel dichtgroeit. Ik heb een paar weken terug een rij stenen weggehaald en daar een border gemaakt. Er staat van alles in, voornamelijk klimmers. Een 'gewone' klimop, twee klokwindes (bedankt Anika!), siererwten, een clematis armandii uit de afprijsbak van de AH (die kon ik echt niet laten staan, het arme ding) en verder: vrouwenmantel en dahlia's. Afgezien van de clematis en de klokwinde, is alles zelfgezaaid, gestekt of gedeeld. Dat voelt zeer rijk.
Naast mijn eigen kweek, krijg ik de laatste tijd ook vaak planten van mensen. In Zeeland ontmoette ik een tuinvriendin van mijn schoonzus en die gaf dit weekend een doos vol helleborussen mee. Zo leuk! Het zijn de helleborus foetidus, argutifolia en oriëntalis. Ik laat mij graag verrassen want ik heb geen idee wie wie is.
En tante Petra nam afgelopen zaterdag een tray met rode kool en knolselderij voor me mee. Handig hoor zo'n plugplantentray die al gevuld is! Ze staan hier in de koude bak die sinds vandaag totaal overbodig lijkt te zijn. Wat een geweldig weer! Ik ben wel een beetje verbrand maar dat mag de pret niet drukken. Ik heb een heerlijke dag doorgebracht in de tuin bij de rode brievenbus.
Tot slot nog de tomatenkas. Zelfgebouwd met de bogen van tuinvriendin Petra (niet te verwarren met tante Petra:) en twee aan elkaar geplakte tunnelkaszeilen van de Lidl. Links naast de kas staan de aardbeien onder een net en daar weer links van staan mijn twee tipi's met sugarsnaps en sinds vandaag de sperziebonen.
De tomaten in close up. Gelukkig had ik na Koninginnedag nog wel negen zelfgezaaide Gardeners Delight trostomatenplanten over. Ik heb er zes in de volle grond gezet en drie in potten. Een aardig experiment om te kijken welke planten het beter gaan doen. De bamboestokken van ome Jan staan er al naast ter ondersteuning.
En ja, soms moet ik ook om mijzelf en al mijn gekregen, gevonden, gerecyclede spullen lachen. Toch is het wel de perfecte manier om een duurzame tuin te maken. Want dat is voor mij echt geluk. Een tuin die nog geen tuin is maar langzaam ontstaat. Groeit.
Tssss. Misschien moet ik toch maar gedichten gaan schrijven want mijn blogtitel kan zo op een tegeltje.
